ÖZ

Patriyarkal yapının değiştirilmesi mevcut eril dilin imkânları kullanılarak gerçekleştirilememektedir. Kullanılan kelimeler ve kavramlar cinsiyete dayalı geleneksel işbölümünü yeniden üretmektedir. Elli iki kadın ile yapılan görüşmelerde kadınların kullandıkları ifadeler incelendiğinde kadınların kendilerine ait bir dile ihtiyaç duyulduğu görülmektedir. “Erkek dili” ile kadınların duygularını ve düşüncelerini anlatmakta zorlandıkları veya yanlış ifade ettikleri görülmektedir.“Kadın dili” nin kurulabilmesi için kadınların daha çok bir arada olması, konuşması, paylaşması gerekmektedir. Bilinç yükseltme tekniğinin bu amacı gerçekleştirmeye yönelik etkili bir metot olabileceği düşünülmektedir.

Kaynakça

• KAYNAKÇA Aslantürk G., Turgut H. (2015) Ekşi Sözlükte Cinsiyetçi Kamusallığın Yeniden Üretilmesi.İLEF Dergisi. S. 2 (1) Atayurt, D. (2013) Dişil Bir İtaatsizlik: Bir Örneklem Olarak BejanMatur Şiiri. İstanbul Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi , S. 1. Aydınoğlu, N. (2015). Kadın ve Dil. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.s.8\1. Belek Erşen, U. (2017). Farklı Kategorilerden Kadınların Toplumsal Cinsiyet Algıları, Yayınlanmamış Doktora Tezi.Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ankara Birkalan Gedik, H. (2009). Feminist Antropoloji Üzerine Eleştirel Bir Deneme, Cogito Feminizm Sayısı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, Sayı:58 Cixous, H. ( 1976). TheLaugh of theMedusa. Signs ,Vol. 1.,No. 4. Cixous, H. (1981). CastrationorDecapitation? Signs, Vol.7, No.1 Cantek, F.Ş.,Akşit, E.E.( 2011) Kadınların Kuşaklar ve Sınıflar Arası Bilgi Aktarımları.Serpil Sancar (E.d.), Birkaç Arpa Boyu içinde. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları Chanter, T. (2009).Psikanalitik ve Post Yapısalcı Feminizm. Feminizm Cogitoiçinde, İstanbul:Yapı Kredi Yayınları Çabuklu, Y. (2007). Toplumsal Kurgular ve Cinsiyetçilik. İstanbul: Everest Yayınları. Durudoğan H. (2010). İkinci Dalga Fransız Feminizmine Kısa Bir Bakış, Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları. Der. Hülya Durudoğan , Fatoş Gökşen, B.Emrah Öder, Deniz Yükseker., İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları. Harding, S. (1987). Feminist Yöntem Diye Bir Şey Var mı? S. Çakır, N. Akgökçe (Haz.). Kadın Araştırmalarında Yöntem. İstanbul: Sel Yayıncılık. Heilbrun, C.(1992). Kadının Yaşamını Yazarken. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Irigaray L. (1980). When Our Lips Speak Together. Signs. Vol.6, No. 1 Irigaray L. (1985). This Sex Which İs Not One, Cornell UniversityPress Irigaray L. (2006). Ben Sen Biz. Ankara: İmge Kitabevi. Kümbetoğlu, B. (2008). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. İstanbul: Bağlam Yayıncılık Lakoff, R. (1973). Language and Woman’s Place. Language in Society, Vol. 2, No. 1 MacKinnon, C. (2003). Feminist Bir Devlet Kuramına Doğru. İstanbul: Metis Yayınları Mies, M. (1983). Feminist Araştırmalar İçin Bir Metedolojiye Doğru. S. Çakır, N. Akgökçe (Haz.). Kadın Araştırmalarında Yöntem, İstanbul: Sel Yayıncılık Parla J. (2011). Kadınlar Dile Düşünce, Kadın Eleştirisi Neyi Gerçekleştirdi? Der: Sibel Irzık-Jale Parla. İstanbul: İletişim Yayınları. Punch, K. F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş. Ankara: Siyasal Kitabevi Stromquist, N. P. (2012). Kadınların Güçlendirilmesinde Eğitimin Rolü, Fevziye Sayılan (Der.). Toplumsal Cinsiyet ve Eğitim, Olanaklar ve Sınırlar (s.185-210). Ankara: Dipnot Yayınları. Tannen D.(2013). Beni Hiç Anlamıyorsun. İstanbul: Varlık Yayınları. Yamaner G. (2005).Susan Glaspell’in Önemsiz Şeyler’inin Önemi. Tiyatro Araştırmaları Dergisi S.19